فرهنگ

بیوگرافی فریدالله ادیب آیین، مخترع، کارآفرین، هنرمند افغانستانی

فریدالله ادیب آیین مجموعه دار آثار فرهنگی و تاریخی در بسیاری از کشور ها بویژه خاورمیانه مورد توجه موزه های مهم جهان است.

فریدالله ادیب آیین ( زاده 16 آبان 1344 در شهر باستانی هرات) اهل افغانستان، ساکن ایران مهندس، مخترع، کارآفرین، هنرمند، پژوهشگر، محقق، کلکسیونر و مجری توسعه هوشمند سازی کنترل آبیاری گیاهان کشاورزی طبق استاندارد های پنمن مانتیث (ASCE  ) فائو وی در ۱۶ خرداد ۱۳۷۰ اختراع ماشین جوش و پرس پلاستیک به پارچه به وسیله امواج رادیویی برای اولین بار در جهان به شماره ثبت《۲۴۳۲۵》را به نام خود به مدت بیست سال ثبت کرد و با اخذ گواهی اختراع از اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی را از (ایران) دریافت کرده است فریدالله ادیب آیین در دهه هفتاد به کار آفرینی مجری و طراح سیستم های مخابراتی مبدل تلفن همراه به ثابت برای شرکت مخابرات ایران پرداخت. وی دارای مدرک دکترا هنر از دانشگاه ابن سینا تفلیس و دکترا مهندسی برق از دانشگاه علوم و تحقیقات اوراسیا تفلیس، گرجستان است.

مجموعه وی از آثار تابلو های نقاشی موضوعات بیشتر مناظر طبیعی و زندگی روزمره مردم روستایی افغانستان و فولکلور (فرهنگی، ادبی، تاریخی، اجتماعی، سیاسی، فلسفی) زندگی طبقاتی، روستائیان، عشایر، رنجبران زحمتکش، فقر، ادیبان، بنا های باستانی، مناظر طبیعی، مافیا، جنگ، خشونت، آزادی خواهی، مبارزه با بی عدالتی و حقایق زندگی را در تمامی زوایای افغانستان در گذر تاریخ معاصر را تشکیل میدهد که بالغ بر 125 شی هنری با ارزش تابلو نقاشی را شامل میشود. در مورخ ۲۸ خردادماه ۱۳۹۸ به شماره (۹۸۲۵۰۰/۸۸۰۶) از سوی اداره کل موزه های وزارات میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ایران تحت عنوان «راه لاجورد» به مالکیت فریدالله ادیب‌ آیین ثبت شده است.

دوران نوجوانی

فریدالله ادیب آیین از یک خانواده تحصیل کرده درافغانستان، به دنیا آمد. پدر او عزیرالله نام داشت و درجه دار نظامی پادگان هرات و مادر وی معلم بود. او پنج سال داشت که وارد مدرسه شد و تحصیلات متوسطه خود را در هرات سپری کرد.

فریدالله ادیب آیین از همان کودکی شور و هیجان زیادی نسبت به نقاشی و طبیعت نشان میداد پدر اش، و بستگان او به هنر اصیل افغانستان علایق سرشارش داشتند فریدالله ادیب آیین هنوز چهارده سال داشت و پدراش عزیزالله که فرمانده توپخانه پادگان هرات بود در ۲۳ اسفند ۱۳۵۷ اقدام علیه بی عدالتی دولت وقت به دفاع از حقوق مردم در 7 اردیبهشت ۱۳۵۸ به خاک ایران پناهنده شد. و سپس فریدالله ادیب آیین در سال (14 آذر 1358) افغانستان را ترک کرد و به ایران مهاجرت نمود.

آغاز زندگی هنری

فریدالله ادیب آیین که از سال 1358 در کشور ایران مهاجرت کرده بود دریافت فریدالله ادیب آیین میگفت عمویش نصرالله سروری هنرمند برجسته افغانستان نزد افرادی به خلق آثار نقاشی مشغول بود اما ادیب آیین علاقه که به هنر نقاشی داشته از عمواش نصرالله سروری درخواست نموده آثار را به خود خلق کند و از عمواش خواست به او آموزش هنر نقاشی را فراگیرد عمویش نصرالله سروری بسیار احراز خرسندی نمود اولین پیوند علاقه مندی شدید استاد و شاگرد بسیار مقاوم رقم و فریدالله ادیب آیین به هنر نقاشی بصورت جدی روی آورد و آموزش هنر نقاشی را نزد عمو یش نصرالله سروری نقاش برجسته افغانستان آموخت هر بار که قلم در دست می گرفته و تصویری بر بوم می کشید وجود اش سرشار از آرامش می شد در ابتدا ناتورالیسم (طبیعت گرایی) رئالیسم (واقع گرایی) را تجربه کرده است.

در همان ایام نیز آثار نقاشی خلق شده عمویش را خریداری میکرد و هیچ اثری را نبود که بدست فرد ثالث برسد و این روند سالیان متمادی ادامه داشت فریدالله ادیب آیین در دوران جوانی به آموزه های هنر نقاشی نزد عمویش نصرالله سروری ادامه میداد از آنجایکه نصرالله سروری حائز القاب و مدال‌های مهم هنری نائل شده بود که می‌توان از عنوان «لقب هنرمند پیشتاز مردمی در کابل»، «برنده جایزه بهزاد سبک ریالیسیزم» و «ویسوا میترا یا رمان عشق در هنر» اشاره کرد. همچنین وی ۱۴ بار در میان نقاشان در سطح افغانستان حائز مقام اول شده بود و در نقاشی صاحب سبک و تکنیک خاص بود و در آثارش بیشتر بناهای باستانی و زندگی مردم افغانستان را به تصویر می کشید و علاقه قلبی خود را به میهن از این طریق نشان میداد.

و در همان ایام فریدالله ادیب آیین سبک های رئالیست، کلاسیک، مدرن را از نصرالله سروری بیشتر آموخت.

تاثیرات خلق آثار نقاشی در زندگی او

فریدالله ادیب آیین در طول همین چهار دهه سالیان متمادی بعداز سبک رئال سبک آبستره (انتزاعی) ، اکسپرسیونیست انتزاعی (هیجان نمایی انتزاعی) را دنبال کرده است.

روندی را که ادیب آیین طی کرده است متاثر از پشتوانه های فکری و ذهنی در مطالعه رویداد های مختلفی که در زندگی تحقیق در پژوهش هنر را تجربه کرده است که هر یک مسلما تصاویر ذهنی می سازند و البته هدایت و یادگیری توسط استاد نصرالله سروری ورود به دنیای حرفه ای نقاشی از طریق به روز بودن و در عین یادگیری و جستجوی مداوم و بررسی کار و روش هنرمندان در طول تاریخ و از همه مهم تر هر چیزی را بهانه ی کار کردن دانستن می تواند مسیری درست باشد؛چون مطالعه و فعالیت در کنار هم می تواند همواره مورد استقبال قرار گیرد.

نقاشی یکی از هنرهایی است که پیشینه آن به اندازه قدمت بشریت می باشد.

اما در این میان مهمترین عاملی که باعث زنده ماندن این هنر شده است وجود نقاشانی است که برای به تصویر کشیدن تمامی زوایای زندگی، طبیعت، صنعت و انسانها و… از هیچ تلاشی دریغ نکرده است.

مجموعه راه لاجورد

راه لاجورد مجموعه آثار تابلو های نقاشی نصرالله سروری هنرمند نقاش افغانستانی به نام راه لاجورد گنجنیه هنری پیام آور موضوعات آثار تابلو ها بیشتر مناظر طبیعی و زندگی روزمره مردم روستایی افغانستان و فولکلور (فرهنگی، ادبی، تاریخی، اجتماعی، سیاسی، فلسفی) زندگی طبقاتی، روستائیان، عشایر، رنجبران زحمتکش، فقر، ادیبان، بنا های باستانی، مناظر طبیعی، مافیا، جنگ، خشونت، آزادی خواهی، مبارزه با بی عدالتی و حقایق زندگی را در تمامی زوایای افغانستان در گذر تاریخ معاصر به تصویر کشیده

است. فریدالله ادیب آیین نزدیک به نیم قرن توانسته است بالغ بر 125 شی تابلو نقاشی آثار نصرالله سروری هنرمند برجسته افغانستان را جمع آوری و نگهداری می نماید و به عنوان حفظ حمایت از میراث و فرهنگ کشور افغانستان میباشد. ارزش این کلکسیون حدود 250 میلیون دلار تخمین زده می شود.

در مورخ ۲۸ خردادماه ۱۳۹۸ مجموعه 125 اثر نقاشی ارزشمند نصرالله سروری هنرمند برجسته افغانستان به شماره (۹۸۲۵۰۰/۸۸۰۶) از سوی اداره‌ کل موزه‌های وزارات میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ایران تحت عنوان «راه لاجورد» به مالکیت فریدالله ادیب‌ آیین ثبت شده است.

و با اخذ پروانه فعالیت مجموعه‌داری آثار ارزشمند نقاشی تحت عنوان «راه لاجورد» این مجموعه می تواند به صورت رسمی نسبت به برگزاری نمایشگاه یا ایجاد موزه خصوصی فعالیت کند.

اختراعات و پژوهش

فریدالله ادیب آیین به پژوهش های مختلف بین سال های (1362 تا 1370) موفق به چهار اختراع گردید. ساخت سه دستگاه متفاوت دوربین عکس برداری و چاپ بدون دست داشتن شخص بصورت سیاه سفید و اتومات آن و رنگی تمام اتومات را آغاز کرد سپس ثبت شد.

فریدالله ادیب آیین بعد از تحقیقات علمی و عملی بعد از هیجده ماه در تاریخ 16 /2/1370 موفق شد اختراع دستگاه جوش پلاستیک به پارچه را به مدت بیست سال بنام خود به شماره ۲۳۳۷۰ ثبت کند.

ادیب آیین با تحقیقات و مطالعات دقیق طی هیجده ماه توانست با طراحی نو و کامل دستگاه جدیدی اختراع کند که جوش سرد پلاستیک به پارچه را بطور تمام اتوماتیک و نیم اتوماتیک در فرکانس بالا دهد. بااستفاده از این دستگاه جوش و پرس سرد روکشهای صندلی ماشین، زین موتورسکلیت انواع کمربند، کیف،کفشهای پرسی، وسایل پلاستیکی، لوازم التحریر و پوشاک انواع کاپشن و بارانی، وسایل پزشکی از قبیل دستکش و سرنگ همچنین جلد عینک انواع اسباب بازی، سفره ورومیزی، انواع خیمه صحرایی، قایق بادی، تشک بادی، روکش سیمهای کامپیوتر ولوازم پلاستیکی دیگر را این دستگاه پرس می کرد. و برای جوش و پرس پلاستیک نیاز به تولید فرکانس بالا توسط ژنراتور های مناسب می باشد در طراحی مدار ژنراتور دستگاه لامپ استفاده شده و طراحی به شکلی صورت گرفته بود که صفحات حرارتی ژنراتور ((دی الکتریک)) را بمقدار 5000 الی 1000 وات جمع آوری میکرد و میتوانست پلاستیک پرس کند. را طراحی و ساخت بود.

ویژگیهای طرح اختراع منهدس ادیب آیین بر خلاف نوع آلمانی ذکر شد که از پدال مخصوصی استفاده شده که زمان بالا و پائین آمدن قسمت فشار مبدل قالب را به زمان را تقلیل داده بود. گر چه در مدل آلمانی این دستگاه سیستم پرس بصورت هیدرولیک طی زمان زیاد انجام میشد.

و نحوه کار در ابتدا مواد پرس شونده زیر قالب قرار داده میشد و با فشار به پدال مخصوص قسمت مبدل فشار قالب نیز به آن متصل بود که روی صفحه آلومنینومی دستگاه پائین می آمد. سپس توسط استارت تایمر به کار می افتاد و زمان مورد نیاز قالب که از یک الی ده ثانیه بود به دستگاه دیکته میشود در این زمان ژنراتور تغذیه می شود و فرکانس تولیدی بالا را از قالب به صفحه آلومنینومی که برق مفید را عبور می دهد. لایه پرس شونده بین دو قطب قالب و صفحه گراند (منفی) قرار گرفته است.

نهایتا عبور فرکانس از قالب به صفحه گراند موجب ایجاد مقاومت توسط لایه پرسی و تولید حرارتی معادل 25 درجه سانتیگراد می شود و لایه مورد نظر را پرس کرده جوش می دهد. ادیب آیین با توجه به اینکه مشکلاتی که در مراحل طراحی ساخت وثبت اختراع خود با آن مواجه بوده است عمده ترین مشکل وی دور بودن از تهران و عدم امکان تهیه به موقع و سریع امکانات و لوازم مورد نیاز بود که این معضل عمدتا بدلیل نبودن قطعات الکترونیکی و مکانیکی در مشهد و از این لحاظ به ناچار به تهران وابسته بوده و قاعدتا شهرهای دیگر کشور که از مشهد کوچیکتر با کم بضاعت تر هستند دهها برابر بیشتر با این نقیصه رو برو شده بود.

مشکل بعدی مساله ثبت اختراع بوده. ادیب آیین از مشاور فنی و و کیل آقای برا ثبت اختراع کمک گرفت و پس و به ثبت رساند. ادیب آیین سه اختراع دیگر داشته و مالکیت معنوی آنها را به ساییر افراد منتقل نموده است.

گذری بر آثار فریدالله ادیب آیین ؛ نقاش برجسته افغانستان

هیچ وضوحی بصری در اکثر نقاشی هایش پیدا نیست هر نقاشی او سفری میباشد به اعماق هنر ادیب آیین همواره در آثارش فلسفه بافت های حقیقت را دارد و سعی میکند رهیافت های جدیدی را در سبک هنری اش تلفیق کند و بخش سوژه هایش کاملا اتفاقی است نه کل اثر اش این که چگونه نقاشی می کند، مهمتر از آن است که چه چیز نقاشی می کند. ادیب آیین در سدن به دنیا آمده و یکی از نقاشان برجسته و معروف در هنر معاصر افغانستان است. آثار او که در معرض نمایش گذاشته می شود بالاترین جذب مخاطب بر کاوش بصری را به خود اختصاص می دهد.کمتر هنرمندی می توان یافت که مثل ادیب آیین بتدریج سبک هنری اش را تغییر داده باشد و در عین حال مصمم و وفادار به ژانر نقاشی اش باشد. در حالی که دیگران دست از نقاشی می کشند و ابزارهای فناوری را جایگزین آن می کنند، ادیب آیین همچنان کار بر پرده نقاشی را ادامه می دهد. البته هیچ چیز در هنر بدیهی نیست و ادیب آیین نیز خود این را می داند. کسی مثل او و با مهارت خاص به مساله حقیقت نپرداخته است.

آثارش همواره نقاشی هایی درباره نقاشی، تفسیرهایی از کار با قلم مو، کاردک،کششی و کنشی از اساس و پایه هنر او است. موضوعات او عمل خود نقاشی، الهامات مربوط به آن، آرزوی رسیدن به حقیقت و بازنمایی های واقعی است. همچنین رنگ و شیوه های مختلف استفاده از آن، نقطه  اعماق کانونی آثار وی میباشد.

بنا به عقیده خودش، نقاشی های او فاقد درک برای عموم بر وضوح هستند. هر اثر او همچون پوششی است که بر روی چیزی کشیده .

 نقاشی اش براساس شکل خاصی از دنیاست که توسط چشم دوربین دیده می شود. و هر شخص همچنان از دید خود تفسیر میکند او خودش این سبک را نشان گم شدن واقعیت با نقاشی نکردن می داند و از همین رو نقاشی هایش همچون در نقاشی هایی که او با کامل ترین فن تولید می کند او محیط مرئی را کمتر جلوه می دهد و مخاطب را به دنبال خود می کشد و با تاکید بر این که اثر یک کپی نیست و یک تولید هنرمندانه است، او را به تحریک و تفکر وامی دارد.

شیوه های بیان او در آثارش انتقال داده شده اند. حتی نقاشی های تجردی و ذهنی او نه تنها نمی خواهد بیان گسیخته ای را تولید کند بلکه نشانگر کنایه ای از احساسات است. ادیب آیین ابتدا در ذهنش قبل از نقاشی ترکیب و ایده ایدر بخشی از کارش ندارد، او بخشی از هر اثرش را همان طوری که صحبت می کند، تولید می کند فضای آرام آثارش نباید مخاطب و تماشاگر را از این واقعیت دور کند که او یکی از هنرمندان بزرگ معاصر افغانستان است. موقعیت او روزبه روز او را به یکی از بی نظیرترین هنرمندان بزرگ جهان تبدیل خواهد شد.

ابژه ای که ناتوان از دانش مشخص و واضح از دنیای بیرونی یا دنیای درون هنرمند است با این توصیف، پرسشهای ادیب آیین حاوی دو مدعای سنتی است که مدت زیادی است به چالش کشیده نشده اند: اول آن که، نقاشی های وی چیزها را آن طور که هست، ترسیم می کنند و دیگر آن که آثار هنری بینش روان و درون اشخاص را به خودشان می شناساند. ادیب آیین همواره به این دو اصل پایبند و وفادار است او حتی نشان می دهد که هنر “واقعگرایی” فقط قسمتی از واقعیت را نشان می دهد و حتی ممکن است واقعیت را تحریف کند.

فریدالله ادیب آیین همچنین تاکید می کند که نقاشی اکسپرسیونیسم تجردی بیشتر حاصل دوراندیشی و پدیده های عینی همچون رنگ و زمینه تصویری است تا تخلیه هرگونه انرژی روانی ادیب آیین میگوید که بعد از حاکم شدن افیون در افغانستان، یکی از آثارش به خاطر موضوع در سبک، مورد استقبال بسیاری از منتقدان نقاشی قرار گرفت.

او هیچ وقت برای نقاشی خاصی، تصمیم مشخصی نگرفت صحنه های نقاشی او میان تجرد و مجاز در نوسان است.

ادیب آیین از منظر محتوای نقاشی نیز با هر نوع ایدئولوژی مخالف است نقاشی های او از گروه های تاریخ نقاشی معاصر مربوط است کاری که کمتر از نقاشان به این حوزه می پردازند.

او در دیگر مجموعه های نقاشی های خود از سال 2019 به بعد، مقام افیون را به تصویر کشید. او می خواهد در این نوع نقاشی به معنی گرایی سیاسی اشاره کند؛ اما آنها شکننده به نظر می رسند. اثرمقام افیون او نیز بی نظیر است.

نقد و برسی درباره فریدالله ادیب آیین؛ کلکسیونر مشهور جهان

فریدالله ادیب آیین مهندس، کارآفرین، محقق، پوهشگر، مخترع، هنرمند و کلکسیونر معروف افغانستان است که به دلیل شناختش از آثار هنری و فرهنگی افغانستان بویژه خاورمیانه مورد توجه موزه های مهم جهان است . او در کنار مشاغل پژوهشی و آموزشی، به کار توسعه هوشمند سازی کنترل آبیاری گیاهان کشاورزی طبق استاندارد های پنمن مانتیث فائو

مشغول است. وی در ۱۶ خرداد ۱۳۷۰ اختراع ماشین جوش و پرس پلاستیک به پارچه به وسیله امواج رادیویی برای اولین بار در جهان به شماره ثبت《۲۴۳۲۵》را به نام خود به مدت بیست سال ثبت کرد و با اخذ گواهی اختراع از اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی را از (ایران) دریافت کرده است فریدالله ادیب آیین در دهه هفتاد به کار آفرینی مجری و طراح سیستم های مخابراتی مبدل تلفن همراه به ثابت برای شرکت مخابرات ایران پرداخت. وی دارای مدرک دکترا مهندسی برق و هنر از دانشگاه گرجستان میباشد.

فریدالله ادیب آیین ( زاده 16 آبان 1344 در شهر باستانی هرات) اهل افغانستان، ساکن ایران

عمده معروفیت ادیب آیین به خاطر داشتن مجموعه‌ای بزرگ از آثار هنری می باشد. بخش عمده دارایی او را مجموعه آثار هنری تابلو های نقاشی را تشکیل می دهد که خود او ارزش آن را بیش از دویست و پنجاه میلیون دلار می داند. ادیب آیین معتقد است سهل انگاری و نادیده گرفتن هنر اشتباه محض است. مجموعه آثار دوران حکومت های مختلف افغاسنتان که توسط هنرمند نصرالله سروری به تصویر کشیده شده بوده است متعلق به آقای ادیب آیین، که در بر گیرنده بیش یکصد و بیست و پنج  اثر هنری است یکی از بزرگترین مجموعه های دوران پنج دهه حکومت های متفاوت افغانستان به حساب آورده می شود. آثاری که شامل گستره وسیع زمانی و جغرافیایی متنوعی است. از آثار تابلو های نقاشی موضوعات بیشتر مناظر طبیعی و زندگی روزمره مردم روستایی افغانستان و فولکلور (فرهنگی، ادبی، تاریخی، اجتماعی، سیاسی، فلسفی) زندگی طبقاتی، روستائیان، عشایر، رنجبران زحمتکش، فقر، ادیبان، بنا های باستانی، مناظر طبیعی، مافیا، جنگ، خشونت، آزادی خواهی، مبارزه با بی عدالتی و حقایق زندگی را در تمامی زوایای افغانستان در گذر تاریخ معاصر را این مجموعه با ارزش را تشکیل می‌دهند.

در مورخ ۲۸ خردادماه ۱۳۹۸ به شماره (۹۸۲۵۰۰/۸۸۰۶) از سوی اداره کل موزه های وزارات میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ایران تحت عنوان «راه لاجورد» به مالکیت فریدالله ادیب‌ آیین ثبت شده است.

در سایت های خبرگزاری های زیاد توضیح نحوه ارزش گذاری بر آثار هنری آمده است که تا حد ممکن سعی شده که این آثار بر مبنای دیدگاه رایج غربی نسبت به “آثار فرهنگی” و شرقی صورت نگیرد، یعنی معیار اهمیت آثار از حوزه فرهنگی و تمدنی دیگری انتخاب نشود، بلکه مبنای قضاوت، ارزش‌هایی باشد که در نیم قرن مختلف برای خود مردمان این مناطق اهمیت داشته و یا هنوز هم اهمیت خود را حفظ کرده اند. از این رو، جایگاه مرکزی این مجموعه به آثار تابلو های نقاشی که همواره مقامی بسیار والا و حیاتی در هنرهای منطقه داشته، اختصاص یافته است. بخشی از این مجموعه به کشور های مختلف ماننده روسیه، عمارت، قطر، کانادا، استرالیا از طریق مکاتبات برای نمایشگاه ها دعوت گردیده است. بخش دیگر مجموعه آثار نقاشی‌های ارزشمند دکتر ادیب آیین را در زمره بزرگترین علاقمند و کلکسیونر منطقه به جهانیان معرفی کرده است. این آثار از نظر قدمت و تنوع و پنج دهه مختلف بی نظیر و بسیار گرانبهاست. کارشناسان اطلاق موزه را بیشتر شایسته این مجموعه می دانند تا صرف یک کلکسیون. با توجه به در اختیار داشتن تعداد زیادی از آثار هنری افغانستان در دوره های مختلف و بعد از جنگهای داخلی و همچنین عدم آشنایی و دسترسی افغان ها داخل کشور که دسترسی و دیدن این آثار از نزدیک برایشان مقدور نمی باشد، سعی می شود مروری نمایشگاه وار بر این آثار  داشته باشیم.

ادیب آیین در سال ۲۰19 به عنوان فرد ثروتمند در آثار هنری افغانستان شناخته شد. با حمایت‌ های معنوی وزارت میراث فرهنگی جمهوری اسلامی ایران به عنوان مجموعه را لاجورد و با ارزش ثبت شده است و پروانه مجموعه داری به وی اعطا گردید.

نگاهی بر نقد و بررسي آثار فریدالله ادیب آیین  

يك منتقد هنري از كشور افغانستان معتقد است:‌‏ ادیب آیین هنرمندي است كه آثارش داراي ابعاد مختلفي میباشد و منتقدان بسياري را به چالش مي‌‏طلبد.

منتقد و نويسنده هنري از كشور افغانستان در سخناني با عنوان ” نقاشي‌‏هاي سال‌‏هاي اوليه ادیب آیین” اظهار داشت: هيچ هنرمند معاصري همچون ادیب آیین وجود ندارد كه آثارش اينقدر ابعاد گوناگون و مختلفي را داشته باشد كه منتقدان را به چالش بطلبد.

به گفته وي، تاكنون نقدهاي زيادي برآثار او نوشته شده است كه اين امر قابليت تحليل پذيري آثار ادیب آیین را نشان مي‌‏دهد.

وي افزود: آثار فریدالله ادیب آیین داراي ابعاد گوناگوني است وطيف‌‏هاي مختلفي‌‏را دربرمي‌‏گيرد كه با سبك‌‏هاي مختلف هنري همچون اکسپرسیونیست, انتزاعی, سورئاليست, پاپ آرت و … همخواني دارد و بسيار خوب خود را منطبق با اين سبك‌‏ها مي‌‏كند.

اين منتقد خاطر نشان كرد: آثار ادیب آیین هر كدام يك واقعيت منحصر به فرد را بازگو مي‌‏كند و هميشه منتقدان اين انتقاد را بر او وارد مي‌‏دانستند كه آثار ادیب آیین وسايل ارتباط جمعي را مورد نقد قرار مي‌‏دهد.

وي تاكيد كرد: ادیب آیین در سال 2010 ميلادي اعلام كرد كه وي در آثارش قصد نقد جهان مصرفي و وسايل ارتباط جمعي را دارد.

وی گفت: براي منتقدان هنري آن سري آثار ادیب آیین كه در زير آنها متنهايي وجود دارد داراي ارزش بسيار بالايي است چون اين آثار ارتباط و ثبت وقايع بين هنر نقاشي و عكاسي را نشان مي‌‏دهند.

اين منتقد در تحليل آثار ادیب آیین به طرح دو سوال پرداخت و در سوال نخست به اين مسئله تاكيد كرد كه چرا آثار نقاشي ادیب آیین در ديد اول شبيه عكس مشاهده مي‌‏شوند و دليل آن را در ترس و دلهره‌‏هايي دانست كه ورود عكاسي باعث نابودي هنر نقاشي مي‌‏شود.

وي خاطر نشان كرد: در سال 1839 ميلادي يك منتقد هنري در يك نظريه اعلام كرد كه هنر نقاشي مرده است و مارسل دوشان در سال 1912 ميلاد در اثر هيكل برهنه از پلكان پايين مي‌‏آيد اين نظريه را تائيد كرد.

وي تاكيد كرد: ادیب آیین در اين اثر خود به اين مسئله تاكيد كرد كه نقاشي فيگوراتيو به پايان نرسيده است و بعدها با گرفتن عكسي از اين تابلو پرونده اين مجادله را بست.

وی خاطرنشان كرد: دوشان نمايشگاهي در كشور آمريكا برپا كرد كه درآن عكس‌‏هايي از آثارش در قطع اصلي كارها گرفت و با برپايي اين نمايشگاه اعلام كرد كه هر اثر يك اتفاق منحصر به فرد و داراي كيفيت‌‏هاي هنري اورژينال است.

وي افزود: فریدالله ادیب آیین در سال 2015 بازگشت نقاشي در سبک خودش را مجدد شروع كرد و به خلق آثاري همچون مقام افیون پرداخت و يا اثر” خشخاش” را كه ذهن از روي وقایع اصلي است، به منصه ظهور رسانيد.

اين منتقد هنري تابلوي “اناب” را به عنوان گذشت از بحران هنري تلقي كرد و گفت: ادیب آیین در سال 2015 به هنر پست مدرن با شتاب پرداخته است.

وي اظهار داشت: ادیب آیین در اين مقطع به شبيه سازي عكاسي پرداخت، وي معتقد بود كه در شرايط جديدي كه تغييرات زيادي درآن بوجود آمده است هنر نقاشي بايد خود را با زمانه منطبق كند و تبديل به عكاسي شود و شرايط دستي مانند رنگ بر بوم نهادن را از دست ندهد.

وی تاكيد كرد: ادیب آیین در سال 2010 ميلادي اعلام كرد كه «مسئله اصلي براي من اين است كه يك عكس را به وجود بياورم نه اينكه آن را دقيقا بكشم و عكس‌‏ها را با مواد ديگر خلق مي‌‏كنم.»

اين منتقد افزود: ادیب آیین به دنبال كمپوزيسيون نيست، از نظر ادیب آیین كمپوزسيون به معني قرار گرفتن سوژه در مركز تصوير است. او عكس‌‏هايي را خلق مي‌‏كند كه خصوصيات نقاشي را دارا هستند و شباهت زيادي به عكس دارند؛ در حقيقت آثار ادیب آیین تصوير جديدي را از هنر نقاشي مرده نشان مي‌‏دهد.

وي عنوان كرد: آثار ادیب آیین به گونه‌‏اي از عكاسي دور مي‌‏شود و سنت جديدي را با خصوصيات خود بوجود مي‌‏آورد، وي با استفاده از عكاسي و نقاشي به همسان سازي با طبيعت مي‌‏پردازد و در اين عرصه بسيار موفق است.

وی در طرح سوال دوم خود نيز به اين مسئله پرداخت كه «آيا انتخاب طرح‌‏هايي كه ادیب آیین با آنها كار مي‌‏كند تصادفي است و يا اينكه سوژه‌‏ها و تابلوهاي ادیب آیین برآيندي از تجربيات شخصي وي است؟»

اين منتقد گفت: هميشه كارشناسان هنري معتقد اند كه آثار ادیب آیین نوعي از علايق شخصي هنرمند را دنبال مي‌‏كند و اين انتقاد را بر آثار وي وارد مي‌كردند اما منتقدان گونه‌‏اي از گسستگي بين آثار ادیب آیین را خاطر نشان مي‌‏كردند و در سال 2015 ميلادي يك منتقد اعلام كرد كه درآثار ادیب آیین فقدان كمپوزسيون و سبك و محتوا از شاخصه‌‏هاي اصلي است.

وي تاكيد كرد: ادیب آیین در جايي عنوان كرده است كه هيچگاه سوژه‌‏اي را به مخاطبان آثارم تقديم نمي‌‏كنم بلكه تحت تاثير موضوعات قرار مي‌‏گيرم ولي بايد تاكيد كنم كه جهاني كه به وسيله عكاسي تصوير مي‌‏شود به خودي خود داراي وجهه‌هاي گوناگوني است، البته منتقدان اين سخنان ادیب آیین را حمل بر حالت تدافعي وي مي‌‏دانستند.

وی خاطر نشان كرد: ادیب آیین به روی بوم به گونه های مختلفی نقاشی میکند که ترکیب آنها باعث گونه‌‏اي آنها را پردازش مي‌‏کند كه انگار هيچ رابطه با نقاشی ندارند. اما با يك طبقه بندي دقيق و شناخت از بيوگرافي ادیب آیین به اين نتيجه مي‌‏رسيم كه وي در آثارش واقعيت‌‏هايي را بازسازي مي‌‏كند.

وي افزود: ادیب آیین در زماني مي‌‏گويد كه آثاري كه خلق مي‌‏كنم داراي ارزشي يكسان هستند اما با بررسي بعضي از آثار وي به انگيزه‌‏هاي شخصي او پي مي‌‏بريم و سالها بعد اوبه اين مسئله اعتراف مي‌‏كند كه زمينه آثارم بازتابي از زندگي شخصي و اجتماعي‌‏ام بوده اند و با نگفتن اين موضوع سعي داشته ام تا آرامش روحي و فكري خود را حفظ كنم.

اين منتقد اضافه كرد: در مقطعي ادیب آیین اعلام كرد كه موضوعاتي كه بر روي آنها كار مي‌‏كند حالتي پیام های دارد در حالي كه سالها بعد آن را تكذيب كرد و دليل آن را حفظ آرامش خود قلمداد كرده و گفت كه « به بعضي از سوژه ها علاقه خاصي داشتم و تابلوهاي “مقام افیون” برايم حالتي تراژيك دارد چون آن را يادآور كودكي خود و زمان دانشجويي خود مي‌‏دانم.»

وي تصريح كرد: اين افیون از زندگي ادیب آیین و خود اوست و او در آثار ديگرش نيز موضوع را نشان مي دهد آثاري همچون اناب.

وی تاكيد كرد: ادیب آیین سال‌‏ها بعد اعلام كرد كه خنثي اطلاق كردن محتواي تابلوهايش بهانه‌‏اي بوده است تا انگيزه‌‏هاي شخصي خود را در اين قالب مخفي كند و برچسب سانتي مانتاليزم برآثارش زده نشود.

وي اظهار داشت: در تابلوهاي “افیون” و “راگا مالا”، او اين معنای سیاسی را دارد و در حقیقت در پس زمينه آثارش گم مي‌‏كند.

نگاهی به کلکسیون فرهنگی و تاریخی افغاسنتان«فریدالله ادیب آیین»

کلکسیون تابلو های نقاشی به موضوعات فرهنگی، ادبی، تاریخی، اجتماعی، سیاسی و فلسفی؛ فلکلور زندگی طبقاتی، روستائیان، عشایر، رنجبران زحمتکش، فقر، ادیبان، بنا های باستانی، مناظر طبیعی، مافیا، جنگ، خشونت، آزادی خواهی، مبارزه با بی عدالتی و حقایق زندگی را در تمامی زوایای افغانستان در گذر تاریخ معاصر بیش از نیم قرن توسط نصرالله سروری هنرمند برجسته افغانستان به تصویر کشیده.

فریدالله ادیب آیین نزدیک به نیم قرن توانسته است بالغ بر 125 شی تابلو نقاشی آثار نصرالله سروری هنرمند برجسته افغانستان را جمع آوری و نگهداری می نماید و به عنوان حفظ حمایت از میراث و فرهنگ کشور افغانستان میباشد. ارزش این کلکسیون حدود 250 میلیون دلار تخمین زده می شود.

 این کلکسیون در مورخ ۲۸ خردادماه ۱۳۹۸ به شماره پروانه (۹۸۲۵۰۰/۸۸۰۶) از سوی اداره کل موزه های وزارات میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ایران تحت عنوان «راه لاجورد» به مالکیت فریدالله ادیب‌ آیین ثبت شده است.

و با اخذ پروانه فعالیت مجموعه‌داری مجاز به صورت رسمی نسبت به برگزاری نمایشگاه یا ایجاد موزه خصوصی فعالیت کند.

تجارب و مهارتهای مهندسی

فریدالله ادیب آیین در سالهای ۱۳۷۲ پژوهش خود را در طراحی و ساخت سیستم رادیویی مخابراتی تلفن از راه دوررا شروع کرد و سپس موفق به ساخت دستگاه اف ایکس را شد کار برد این سیستم برای مکان هایکه عدم و یا محروم از ارتباطات تلفن بوند ادیب آیین پس از مدت چندین سال به دیزاین و تولید و نصب سیستم اف ایکس توسط گروه تخصصی که داشت خدمات به مکان های محروم از خدمات مخابراتی که میساخت برخوردار می نمود.

نمایشگاه ها

1- نمایشگاه انفرادی مجتمع فرهنگی هنری دارالفنون توس در سال ۱۳۷۲ مشهد

2- نمایشگاه انفرادی بین المللی مشهد مخصوص اتباع خارجی در سال ۱۳۷۶ مشهد

3- نمایشگاه گروهی بین المللی کمسیون ملی یونسکو ایران سال 1399 تهران

اخذ القاب ها

1- گواهی ثبت اختراح

2- اخذ تقدیر نامه دارلفنون طوس

3- اخذ پروانه مجموعه داری از طرف وزارت میراث فرهنگی وگردشگری و صنایع دستی

4- اخذ تقدیر نامه ایکوم از طرف وزارت میراث فرهنگی وگردشگری و صنایع دستی به لحاظ حفظ اشیائ فرهنگی تاریخی

رسانه ها

انتشار در روزنامه کیهان

انتشار در روزنامه اطلاعات

انتشار در روزنامه جمهوری اسلامی

انتشار در روزنامه رسالت

انتشار در روزنامه تهران تایمز

انتشار در رسانه ها

 

نویسنده: نعمت الله سروری

کد خبر: ۱۳۰۳3

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا