فرهنگ

شهید آوینی برداشتی ایرانی از موسیقی جهان ارائه داد


به گزارش روز یکشنبه گروه فرهنگی ایرنا از روابط عمومی دانشگاه سوره، دومین نشست موسیقی هفته هنر انقلاب اسلامی با محوریت حیات موسیقایی شهیدآوینی در حوزه هنری با حضور سید امین موسوی سرپرست حوزه ریاست و روابط عمومی به‌عنوان دبیر نشست، سید علیرضا میرعلینقی روزنامه نگار، پژوهشگر و منتقد هنری و رضا مهدوی پژوهشگر، منتقد و برنامه‌ساز رادیو وتلویزیون، دیروز (شنبه ۲۱ فروردین) مجازی توسط دانشگاه سوره برگزار شد.

سیدعلیرضا میرعلینقی در این نشست به معاشرت ۲ ساله خود با شهید آوینی در سال ۶۹ اشاره کرد و گفت: در همراهی با ایشان یک شتاب در آموختن را شاهد بودم؛ علاقه اصلی شهید آوینی در گام ابتدایی به ادبیات، گام دوم به سینما و گام سوم معماری بود و در زمینه موسیقی نیز جسته وگریخته حضور داشت، وجود اینکه نوازنده ویالون بود تا سال‌ها بعد از شهادتش هیچ کس نمی دانست.

وی حیات موسیقایی شهید آوینی را به ۳ دوره تقسیم بندی کرد و افزود: اولین حضور شهید آوینی غریزی و روشنفکری بود ولی نه به معنای امروزی حاضر که با سطحی نگری همراه است بلکه به طور عمیق و دانسته به رگه های موسیقی کلاسیک و ایرانی آن دوره می پرداخت؛ شهید آوینی، زنده یاد فرهاد مهراد و فریدون فروغی با برداشت از لئورنارد مک لوهان و امثال او یک برداشت ایرانی از موسیقی جهان ارائه دادند.

شهید آوینی در دومین دوره تحول موضع خود درباب موسیقی سفت و سخت می شود و با یک نوع افراط و بدبینی همراه است که با فقهای متشرع آن دوره هم قدم بود ولی شهید والامقام آرمان خواهی مطلق در ذهن داشت و این مطلق خواهی را از حضور در میادین جنگ به طور گسترده می توان دانست. سومین دوره تحول حیات فکری شهیدآوینی نیز بود که درکنار شناخت موسیقی، تفکیک و تالی فکر انسان را مهم می دانست.

در ادامه رضامهدوی با اشاره به شعور انقلابی شهید آوینی او را به الگویی جسورانه وآزاد اندیشانه تبدیل کرد و گفت: روز شهادت و تشییع پیکر او با حضور رهبر فرزانه انقلاب ملموس بود. همیشه در ذهن من جای پرسش است اگر زنده می ماند حوزه هنری الان به چه شکل بود.

شهیدآوینی نه به عنوان فیلسوف، نویسنده وکارگردان بلکه وسعت دهنده افکار جوانان آن دوره درحوزه هنری بود، البته که برای جذب حداکثری جوانان مخالفان سفت وسختی داشت.

رضا مهدوی در پاسخ به این سوال که سابقه شکل گیری در حوزه هنری واهداف مدنظر در آن به چه نحوی است، افزود: حوزه هنری در اوایل انقلاب بنیان شد ولی در سال ۱۳۶۰ با حضور حسام الدین سراج واحمد انوشه شکل گرفت. درآن دوره هنرمندان زیادی همراهی ولی به دلیل مخالفت بسیاری از افراد مهاجرت کردند.

وی اذعان کرد: شهید آوینی با عزم راسخ مدیریتی و انگیزه کارکنان به یک شاخصه بی بدیل برای نظاره گران تبدیل شد و این شهید والا مقام در دهه ۶۰ نشان داد با موسیقی بی کلام می شود هدف نوازی کرد. وی شخص روشن فکری دراین زمینه بود.

مهدی امینی نیز، جامعه علمی دانشگاه سوره را مورد نظر قرار داد و گفت: دانشگاه سوره تاثیر زیادی درپیشرفت حوزه هنری داشته و دارد و این اشخاص هستند که حوزه هنری را شکل می دهند. 

 میر علینقی نیز در انتهای بحث خود افزود: اصطلاح موسیقی جهانی در گدشته به معنای سرکوب موسیقی ملی ایرانی است؛ ولی اکنون این معنا منسوخ شده و دنیا پذیرفت موسیقی یک زبان همگانی است و به این معنا نیست که ترویج موسیقی جهانی باعث نادیده گرفتن موسیقی سنتی می شود بلکه ارزش و اعتبار مضاعف دارد.

هفته هنر انقلاب، هر ساله به مناسبت سالروز شهادت شهید مرتضی آوینی (۱۳۲۶ تا ۱۳۷۲) از ۲۰ فروردین‌ آغاز شده و در طول یک هفته ضمن مرور مهم‌ترین رویدادهای مرتبط با هنر انقلاب و هنرمندان انقلابی و معرفی چهره سال هنر انقلاب، با برگزاری نشست‌های تخصصی در حوزه های مختلف هنر گرامیداشته می‌شود.


لینک منبع

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا