دانش

صدا و سیما و فرار به جلو؟

رویارویی صداوسیما با دولت در ماه‌های اخیر روند افزایشی و البته فرسایشی به خود گرفته و پس از برنامه «رخداد» که با ادعای نخستین مسابقه سیاسی تاریخ تلویزیون در شبکه افق، به تخریب چهره‌های شاخص دولت یازدهم و دوازدهم پرداخت، در دیگر برنامه‌های خبری، مستند، سریال‌ها و حتی برخی برنامه های سرگرمی نیز ردپای تخریب و حمله به دولت و همچنین سیاست هایش قابل مشاهده است. حال سوال این است که هدف و انگیزه تلویزیون از تخریب دولت و کمرنگ نشان دادن دستاوردهایش چیست و قرار است این خط مشی تا کجا و چه زمان تداوم یابد؟

تحلیل های مختلفی در ارتباط با رویکرد تخریبی این رسانه در ارتباط با سیاست ها و اقدامات دولت حسن روحانی ارائه شده است اما در این میان، سیاست «فرار به جلو» برای پوشاندن انتقادات از عملکرد فعلی طیفی از مدیران صدا و سیما مورد توجه بسیاری از ناظران است. از این منظر، صدا و سیما با خط دهی و سیاستگذاری تقابلی خود نسبت به دولت، قصد دارد بخشی از انتقادات به عملکرد خود و مدیرانش را خنثی کند و توجه افکار عمومی را از عملکرد تلویزیون به سمت کاستی های دولت منحرف کرده و با فرافکنی، فرار به جلو و به بهانه مطرح کردن دغدغه های مردم، حجم انتقادات وارده به عملکرد خود را به نوعی کاهش دهد.

در این گزارش که به تحلیل محتوای نظرات کاربران شبکه های اجتماعی در  توییتر پرداخته، مهمترین انتقادات وارده به عملکرد برنامه سازی و مدیریتی صدا و سیما در یک ماه اخیر جمع آوری و ارائه شده است.

الف: انتقاد از هزینهها

نحوه دخل و خرج صدا و سیما برای تولید و نمایش برخی تبلیغات آغاز و میان برنامه ای، با موضع گیری مخاطبان و فعالان شبکه های اجتماعی مواجه شده است. یکی از این موارد اخیر تبلیغ درباره یکی از فروشگاه های اینترنتی است که بنا به ادعای برخی رسانه ها در یک ماه نزدیک به ۶۰۰ میلیارد تومان آگهی تبلیغاتی داشته است. یکی از کاربران توییتر در این ارتباط نوشت:۵۸۳ میلیارد تومان برای یک ماه تبلیغات در تلویزیون؟ این پول از کجا؟ چه کسی در پشت این اعداد و ارقام قرار دارد؟ این پول‌ها در صدا و سیما صرف چه اموری می‌شود؟ چرا صدا و سیما همچنان از جیب ملت بودجه می‌گیرد؟ یک عالمه سوال سوال بی‌جواب در ذهنم ایجاد شد!!

کاربر دیگری نیز درباره میزان تخصیص بودجه این رسانه در مقایسه با کیفیت آثار تلویزیونی و جذب مخاطب نوشت: در جزئیات منتشر شده لایحه بودجه، سهم صدا و سیما هم مشخص شده است که بر اساس آن، برای تولید برنامه‌های صوتی و تصویری از بودجه پیشنهادی، معادل ۲هزار و ۶۱۹میلیارد تومان است … مگر در #تلویزیون چه میکنند!؟ که این بودجه رو دریافت میکنند؟

کاربر دیگری در این باره نوشت: صدا و سیما ۲۶۱۹ میلیارد در سال ۱۴۰۰ #بودجه خواهد داشت. با این پول چند مدرسه، چند بیمارستان ساخته خواهد شد یا چند روستا آب رسانی و گازرسانی خواهد شد. صنعت سینما و تلویزیون باید خودکفا باشد والا بهتر است حذف شود.

یکی از کاربران توییتر نیز درباره عدم پرداخت حق پخش برنامه های تلویزونی و کسب درآمدهای فراوان صدا و سیما نوشت: بزرگترین منبع مالی ورزش، به‌ خصوص فوتبال ایران در اختیار #صدا_و_سیما قرار دارد. تلویزیون اما نه سهم ورزش را پرداخت می‌کند و نه درباره این درآمد نجومی شفاف‌سازی می‌کند.

کاربر دیگری در توییتر در این باره نوشت: حق پخش روی هوا صدقه صدا و سیما به فوتبال بودجه صدا سیما (ناکارامدترین رسانه ایران) امسال ۳۰٪ درصد اضاف شده: ۲هزار و ششصد و نوزده میلیارد تومان ۳۰٪ سهم ورزش(همه رشته ها) ۷۰٪ سهم تلویزیون ۱/۵ میلیارد سهم هر باشگاه ۵۰٪ درامد باشگاههای دنیا از حق پخش تامین میشه

ب: انتقاد از محتوا 

یکی از ایراداتی که سال ها است به روند و نگرش برنامه سازی در تلویزیون وارد می شود، مربوط به دیدگاه سنتی، کلیشه ای و به‌روزنشده برنامه سازان تلویزیون در مواجهه با مخاطب میلیونی و نسل های جدید است، گویی برنامه سازان در مکان و زمان دیگری زندگی می کنند و با بسیاری از دغدغه های مردم جامعه ناآشنا و غریبه‌اند. برای نمونه یکی از کاربران درباره برنامه های آشپزی تلویزیون نوشت: درخواست دو کارگر از رئیس صدا و سیما: برنامه آشپزی را از تلویزیون حذف کنید. مرغ و گوشتی که در برنامه‌ها نشان می‌دهید زن و بچه ما می‌خواهند و ما توان خرید آن را نداریم.  

کاربر دیگری درباره عدم تناسب برنامه های این رسانه با مناسبت های ایرانی- اسلامی نوشت: به مناسبت میلاد فرخنده #پرستار_کربلا و شب یلدا،  تلویزیون هیچی نداره! … کاش یکی توضیح میداد که: چرا رئیس صدا و سیما عوض نمیشه؟ دقیقا چیکار کردیم تا مردم نشینن پای برنامه های ماهواره ای؟

کاربر دیگر درباره تداوم رویکرد تلویزیون در سال های آتی و به‌طور کلی اثرگذاری برنامه های آن نوشت: صدا_و_سیما در حال محو شدن از عرصه رسانه‌ای کشور است، رقبای خارجی‌ به‌کنار! حتی در برابر همین رقبای داخلی ممیزی شده مانند تلویزیون‌های اینترنتی و… دلیل این موضوع هم جزم اندیشی و عدم درک تحولات است. با این روند متاسفانه تا چند سال آینده اثر گذاری رسانه ملی به صفر میل خواهد کرد.

یک کاربر هم در همین راستا و در ارتباط با توسعه شبکه نمایش خانگی به عنوان رقیبی جدی برای تلویزیون، نوشت: صدا و سیما اگر دو تا آدم با سواد تو مدیریتش بود، یه چیزی مثل پلتفرم های نمایش خانگی، خودش قبل از اینکه اینا راه بیوفتن راه مینداخت. با درآمدشم فقط اثر فاخر میساخت برا خود تلویزیون، حتی نیاز نداشت یه دونه تبلیغ پخش کنه.

دایره انتقادات به عملکرد صدا و سیما به کاربران شبکه های اجتماعی و برنامه های سرگرم کننده محدود نمی شود، بلکه بسیاری از شخصیت های سیاسی نیز در ارتباط با رویکرد رسانه ملی منتقد و معترض‌اند .جلال رشیدی کوچی عضو کمیسیون امور داخلی کشور و شوراهای مجلس در این راستا توییت کرد: حدود یک ساعت است که پای تلویزیون نشسته ام، تمام شبکه های صدا و سیما را بالا و پایین کردم، به جز زیرنویس شبکه خبر چیز دیگری راجع به عملیات تروریستی دیروز ندیدم! البته اوضاع برای صدا و سیمای فارسی زبان آمریکایی بسیار متفاوت است!

انتقاد محسن هاشمی از بی توجهی صدا و سیما به فعالیت های شورای شهر نیز در شبکه های اجتماعی بازتاب زیادی داشت: محسن هاشمی در برنامه «جهان آرا» : اقداماتی انجام داده ایم که افزایش تعداد کارتن‌خواب‌ها و معتادان متجاهر کاهش یافته، البته این روند هیچ وقت صفر نمی شود.صدا و سیما هیچ وقت حرف ها و اقدامات ما را منعکس نمی کند، در حالیکه همه اعضای شورای تهران به آنتن تلویزیون علاقه دارند!

نوع مواجهه با چهره‌هایی مثل عادل فردوسی پور نیز محور انتقادات و واکنش ها به رویکرد تلویزیون بوده است. برخی گفته‌اند چگونه رسانه ملی نیروهای پرورش یافته و برجسته خود را به این راحتی و بی اعتنایی رها می کند و جایگزین این چهره های محبوب چگونه پیدا خواهد شد.کاربری درباره نحوه برخورد تلویزیون با فردوسی پور نوشت: آقای فردوسی_پور هیچ وقت کشورش رو نفروخته ایکاش صدا و سیما قدرش رو میدونست بجای اینکه بره بازی فینال رو از AFC گزارش کنه برای تلویزیون ایران گزارش می کرد هر کسی و حتی خود مخالفینش شک نکنید جای فردوسی_پور بودن پیشنهادات کشور دیگه رو داشتن صد باره رفته بودن #قدر_داشته_هامون_بدونیم

کاربری دیگری در این خصوص نوشت: مشکل از جایی شروع شد که نخبه ها از #تلویزیون حذف شدند و تربیت آدم های سطح پایین برای اجرا در #صدا_و_سیما؛ شد اصل. بعد برای رسیدن به #شهرت پا گذاشتند بر اصول اخلاقی، شرف و #غیرت. ای کاش اون مجری می فهمید #نون_حلال یعنی چی؟ آقای علی عسگری؛ اگر دختر در خلوتش اشک بریزد، #حق_الناس گردنته.

کاربر دیگری در انتقاد از عدم تعامل تلویزیون با دولت برای بالابردن کیفیت و درآمدزایی برای کشور نوشت: همه جای دنیا مردم تلویزیون تاسیس می‌کنند تا سود ببرند.دولت هم از اون سود مالیات می‌گیره و خرج رفاه مردم می‌کنه، اونوقت صدا و سیما به اقشار مختلف مردم توهین کنند. لازم به توضیح است که چندی پیش اظهار نظر یکی از مجریان صدا و سیما خطاب به دختر یک راننده تاکسی، موجی از انتقادات را به سمت صدا و سیما تحمیل کرد.

یکی دیگر از کاربران توییتری درباره گاف های برنامه های تلویزیونی و رویکرد صدا و سیما در اعتمادسازی میان مردم نوشت: در تلویزیون، هنرپیشه سریال از روی دکه، روزنامه جام جم را انتخاب می کند و نیازمندیهای #همشهری را مطالعه می کند! به همین راحتی اعتماد ۸۰ درصد مردم به صدا و سیما به دست آمده و ترویج صداقت هم صورت می گیرد.

در این راستا کاربر دیگری درباره میزان اعتماد مخاطبان به رسانه ملی و برنامه هایش نوشت:صدا و سیما در تازه‌ترین نظرسنجی اعلام کرده که ۴۵/۹ درصد مردم،  تلویزیون را محبوب‌ترین رسانه می دانند! ۳۳.۷ درصد از مردم در حد زیاد به اخبار صداوسیما اعتماد دارند و در بین بخش‌های مختلف خبری سیما و شبکه خبر، بخش خبری ۲۰:۳۰ شبکه دو با ۳۴.۷ درصد بیشترین مخاطب را داشتند!

کاربری نیز درباره اعتماد به تلویزیون نوشت: من انقدر به رسانه ملی، اعتماد دارم که وقتی تو تلویزیون صدا و سیما میگن صبح بخیر باید مطمئن بشم صبحه.


لینک منبع

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا